یادم می آید کـــــه؛
میلی به طعــــم زندگی در من نبود!!
هر روز در بَدوِ طلـــــوع..
قورت می دادم بغض شبـــــهایم را...
و این ذره ذره هــــااا
سیــــــر می کرد مــــرا
از نبودنِ هر چه که، عشــــق می نامندش